Moja żona omija mięsne konserwy. Z 1 kg łopatki robi kilka własnych słoików

Moja żona od dawna omija gotowe konserwy mięsne. Zamiast nich kupujemy kilogram łopatki, doprawiamy ją po swojemu i zamykamy w dużych słoikach. W środku zostają konkretne kawałki wieprzowiny i mięsny sok, który po schłodzeniu lekko tężeje. Skład jest krótki i dokładnie wiemy, co trafiło do środka.

Z czym podać łopatkę ze słoika

Najbardziej lubię ją na świeżym chlebie z ogórkiem kiszonym, musztardą albo chrzanem. Mięso można wyjąć w większych kawałkach lub rozdzielić widelcem razem z tym, co zebrało się na dnie słoika. Dobrze pasuje też cebula pokrojona w cienkie piórka. Nie potrzeba majonezu ani rozbudowanych sosów, bo łopatka jest już mocno doprawiona majerankiem, czosnkiem i pieprzem.

Nie ograniczam jej wyłącznie do kanapek. Po podgrzaniu może trafić na talerz z ziemniakami, kaszą albo pieczywem, szczególnie gdy trzeba szybko zrobić coś ciepłego. Mniejsze kawałki można wykorzystać do jajecznicy, zapiekanki albo podsmażyć z cebulą. Dzięki temu po otwarciu dużego słoika nie trzeba przez kilka posiłków jeść dokładnie tego samego.

Tak przygotujesz dobrą wędlinę ze słoika

Łopatka sprawdza się tutaj właśnie dlatego, że nie jest bardzo chudym mięsem. Ma trochę tłuszczu i tkanki łącznej, więc po dłuższym gotowaniu pozostaje miękka, a po schłodzeniu sok z mięsa robi się gęstszy. Usuwam tylko grube błony oraz twarde kawałki tłuszczu, zamiast czyścić mięso do ostatniej białej żyłki. Kawałki zostawiam dość duże, żeby po otwarciu nadal było co położyć na kromce, a nie wyciągać ze słoika mięsną papkę.

Majeranek daje znajomy smak domowej wieprzowiny, czosnek dodaje ostrości, a pieprz wystarcza jako mocniejszy akcent. Nie dokładam dziesięciu różnych mieszanek, bo po kilku godzinach smaki i tak robią się bardziej wyraźne. Jeśli po schłodzeniu na górze utworzy się warstwa tłuszczu, można ją zostawić albo zdjąć łyżką. Znacznie bardziej zależy mi na soku i galaretce pod spodem, bo właśnie one chronią mięso przed wysychaniem.

Do kilograma łopatki wygodne są dwa większe słoiki, szczególnie gdy mięso ma trafić na stół dla kilku osób albo szybko znika z kanapek. Mniejsze można wykorzystać jako alternatywę, jeśli wygodniej otwierać jednorazowo niewielką porcję. Najpraktyczniejsze są słoiki z szerokim otworem, bo łatwo wyciągnąć z nich całe kawałki. Po przygotowaniu przechowuję je w lodówce i traktuję jak ugotowane mięso, a nie konserwę przeznaczoną do wielomiesięcznego trzymania w szafce.